Reformatoryjny model postępowania odwoławczego a zasada dwuinstancyjności postępowania

Mateusz Wiśniewski

Streszczenie w języku polskim


Artykuł dotyczy problematyki sądowej kontroli nieprawomocnych rozstrzygnięć sądowych. Autor wyjaśnia podobieństwa oraz różnice wynikające z reformatoryjnego i kasatoryjnego modelu postępowania odwoławczego. Ponadto rozważa, czy reformatoryjny wariant rozpoznawania apelacji pozostaje w zgodzie z konstytucyjną zasadą dwuinstancyjności postępowania sądowego.


Słowa kluczowe


apelacja; postępowanie odwoławcze; sąd II instancji; prawo do obrony

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Decyzja Europejskiej Komisji Praw Człowieka z dnia 26 października 1995 r., skarga nr 20087/92, E.M. przeciwko Norwegii, LEX.

Decyzja Europejskiej Komisji Praw Człowieka z dnia 28 lutego 1996 r., skarga nr 25809/94, Horst przeciwko Austrii, LEX.

Drajewicz D., Reguły ne peius – uwagi de lege lata i de lege ferenda, „Przegląd Sądowy” 2017, nr 4.

Drajewicz D., Uzasadnienie wyroku sądu a quo w świetle znowelizowanych przepisów Kodeksu postępowania karnego, „Monitor Prawniczy” 2016, nr 20.

Fingas M., Orzekanie reformatoryjne w instancji odwoławczej w polskim procesie karnym, Warszawa 2016.

Gaberle A., Funkcje kontroli w procesie karnym (zagadnienia podstawowe), [w:] Środki zaskarżenia w procesie karnym. Księga pamiątkowa ku czci prof. Zbigniewa Dody, red. A. Gaberle, S. Waltoś, Kraków 2000.

Giezek J., Kardas P., Ustawowe terminy do wniesienia środka zaskarżenia w sprawach karnych a standard rzetelnego procesu, „Palestra” 2016, nr 10.

Grzegorczyk T., [w:] Konstytucja RP, t. 2: Komentarz do art. 87–243, red. M. Safjan, L. Bosek, Legalis.

Grzegorczyk T., Weitz K., [w:] Konstytucja RP, t. 1: Komentarz do art. 1–86, red. M. Safjan, L. Bosek, Legalis.

Juchacz W., Kilka uwag na temat postępowania dowodowego przed sądem odwoławczym po zmianach obowiązujących od 1 lipca 2015 r., „Kwartalnik Sądowy Apelacji Gdańskiej” 2015, nr 3.

Kociubiński W., Możliwości reformacyjnego orzeczenia sądu odwoławczego – wybrane zagadnienia, „Przegląd Sądowy” 2001, nr 7–8.

Kociubiński W., Skarga odwoławcza i sposób jej rozpoznania przez sąd odwoławczy po 1.07.2015 r. – wybrane zagadnienia, „Przegląd Sądowy” 2016, nr 1.

Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzona w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r., nr 61, poz. 284).

Kulesza C., Kontradyktoryjność postępowania odwoławczego w świetle projektu nowelizacji kodeksu postępowania karnego Komisji Kodyfikacyjnej z dnia 8 listopada 2012 r. (druk sejmowy nr 870), [w:] Kontradyktoryjność w polskim procesie karnym, red. P. Wiliński, Warszawa 2013.

Muras Z., Postępowanie odwoławcze w procesie karnym. Artykuły 425–467 KPK. Komentarz, Warszawa 2004.

Nowicki M., Wokół Konwencji Europejskiej. Komentarz do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, Warszawa 2013.

Pojnar P., Prawo sądu odwoławczego do własnych ustaleń faktycznych a zasada kontroli procesu – rozważania de lege lata i de lege ferenda, [w:] Zasady procesu karnego wobec wyzwań współczesności. Księga ku czci Prof. S. Waltosia, red. J. Czapska, A. Gaberle, A. Światłowski, A. Zoll, Warszawa 2000.

Protokół nr 7 sporządzony w dniu 22 listopada 1984 r. w Strasburgu do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz.U. z 2003 r., nr 42, poz. 364).

Świecki D., Reformatoryjne orzekanie w świetle nowelizacji Kodeksu postępowania karnego z 2013 roku, „Przegląd Sądowy” 2014, nr 10.

Uchwała SN z dnia 24 listopada 1999 r., I KZP 38/99, LEX nr 342940, „Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Karna i Wojskowa” 2000, nr 1–2, poz. 5.

Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. nr 13, poz. 96 ze zm.).

Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 396).

Ustawa z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 407).

Uzasadnienie do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Druk sejmowy nr 2393, www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/druk.xsp?nr=2393 [dostęp: 25.03.2017].

Uzasadnienie do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, Druk sejmowy nr 207, www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/druk.xsp?nr=207 [dostęp: 25.03.2017].

Wyrok ETPC z dnia 22 lutego 2011 r., skarga nr 26036/08, Lalmahomed przeciwko Holandii, LEX.

Wyrok ETPC z dnia 29 kwietnia 2014 r., skarga nr 9043/05, Natsvlishvili i Togonidze przeciwko Gruzji, LEX.

Wyrok SA w Krakowie z dnia 23 listopada 2004 r., II AKa 235/04, „Krakowskie Zeszyty Sądowe” 2005, z. 12, poz. 38.

Wyrok SN z dnia 14 stycznia 1972 r., RW 1393/71, „Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Karna i Wojskowa” 1972, nr 4, poz. 75.

Wyrok SN z dnia 14 września 1983 r., V KRN 197/83, „Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Karna i Wojskowa” 1984, z. 3–4, poz. 40.

Wyrok SN z dnia 25 marca 1987 r., V KRN 18/87, LEX nr 320813.

Wyrok SN z dnia 12 września 1989 r., III KR 150/89, niepublikowany.

Wyrok SN z dnia 15 kwietnia 2002 r., III KK 35/02, LEX nr 2415946.

Wyrok TK z dnia 11 maja 2004 r., K 4/03, OTK-A 2004, nr 5, poz. 41.

Wyrok TK z dnia 27 marca 2007 r., SK 3/05, OTK-A 2007, nr 3, poz. 32 z krytyczną glosą P. Grzegorczyka, „Przegląd Sądowy” 2007, nr 11–12.

Wyrok TK z dnia 12 stycznia 2010 r., SK 2/09, OTK-A 2010, nr 1, poz. 1.

Wyrok TK z dnia 14 maja 2013 r., P 27/12, OTK-A 2013, nr 4, poz. 41.

Wysocki D., Nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia wyroku jako uchybienie niestanowiące podstawy uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji w postępowaniu karnym, „Przegląd Sądowy” 2011, nr 11–12.

Zabłocki S., Postępowanie odwoławcze, kasacyjne i wznowieniowe w procesie karnym, Warszawa 1999.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/szn.2017.20.32.103
Data publikacji: 2017-10-02 09:28:34
Data złożenia artykułu: 2017-03-30 18:55:14

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2017 Mateusz Wiśniewski

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.