Prawdziwa miłość nigdy nie umiera, ale może cię zabić: dlaczego odbiorcy kochają toksyczność romansów ze Zmierzchu

Streszczenie w języku polskim

Dwadzieścia lat po publikacji Zmierzchu nadszedł czas, aby ponownie przyjrzeć się tej powieści, dokładniej analizując sposób, w jaki była ona promowana i kierowana do określonej grupy odbiorców. Zmierzch adresowany jest do nastoletnich czytelników zafascynowanych historią miłosną. Jednak mimo częstego używania słowa „miłość”, tuż pod powierzchnią narracji kryją się niebezpieczeństwo i pożądanie. Jak doszło do tego, że miłośnicy romansów dali się wciągnąć w pułapkę horroru, jaką okazał się Zmierzch? Artykuł ukazuje, w jaki sposób Zmierzch był celowo promowany jako romans. Analizuje wykorzystanie archetypów narracyjnych, mających przemawiać do konkretnej grupy czytelników, oraz pokazuje, jak powieść czerpie z tradycji gotyckiej i modelu gotyckich bohaterek, aby odnowić model opowiadania historii, który jest starszy od samych wampirów. Ponadto autor wskazuje na obecne w narracji elementy kapitalistyczne, argumentując, że zostały one umieszczone w tekście świadomie i z określonym zamysłem.