Przedmiotem artykułu jest analiza i ocena standardów prawnych dotyczących środków zaskarżenia w sprawach administracyjnych rozpatrywanych w postępowaniach złożonych, tj. w postępowaniach, w których organy administracji państw członkowskich i administracja unijna współpracują ze sobą. Problematyka kontroli sądowej w tego typu procedurach jest szczególnie istotna z punktu widzenia realizacji wyrażonej w art. 47 Karty Praw Podstawowych zasady efektywnej ochrony sądowej. Wątpliwości budzi zwłaszcza kwestia adekwatnego systemu środków zaskarżenia: monistycznego (opartego wyłącznie na krajowych lub unijnych środkach zaskarżenia) bądź dualistycznego (zakładającego współistnienie w sprawach danego rodzaju środków krajowych i unijnych). Rozważania w tym przedmiocie oparto na doktrynalnej koncepcji postępowań złożonych jako specyficznej grupy postępowań zintegrowanych z prawem unijnym, a także na aktualnym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W zakończeniu przedstawiono postulaty de lege lata i de lege ferenda służące zapewnieniu efektywnej ochrony sądowej w tego typu postępowaniach.