Wykonalność ugody mediacyjnej w sprawach karnych w kontekście idei sprawiedliwości naprawczej

Barbara Jadwiga Pawlak

Streszczenie w języku polskim


Unia Europejska zobowiązała się do ochrony i ustanawiania minimalnych standardów odnoszących się do ofiar przestępstw. Dyrektywa 2012/29/EU Parlamentu Europejskiego i Rady z 2012 r. ustanowiła minimalne normy w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw. Dyrektywa opiera się na kluczowej zasadzie „roli ofiary w odpowiednim systemie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych”, tak aby każda ofiara mogła mieć dostęp do tego samego podstawowego poziomu praw, niezależnie od narodowości i kraju UE, w którym przestępstwo miało miejsce. Głównym celem dyrektywy jest przyjęcie indywidualnego podejścia do potrzeb ofiar oraz zapewnienie specjalnej ochrony ofiarom niektórych przestępstw, w szczególności ze względu na ryzyko wtórnej wiktymizacji. Niniejsze opracowanie jest skoncentrowane na problemie wykonalności ugody mediacyjnej oraz przedstawieniu wyników badań jakościowych i ilościowych przeprowadzonych w apelacji łódzkiej. Celem artykułu jest zaprezentowanie kilku ważnych faktów, które należy wziąć pod uwagę, kierując sprawę do mediacji i przeprowadzając proces sprawiedliwości naprawczej.


Słowa kluczowe


sprawiedliwość naprawcza; mediacja pomiędzy ofiarą a sprawcą; wtórna wiktymizacja; potrzeby ofiar; wykonalność ugody mediacyjnej

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Aertsen I., Victim-offender mediation with serious offences, [in:] Crime Policy in Europe. Good Practices and Promising Examples, Council of Europe Publishing 2004.

Aertsen I., Peters T., Mediation for Reparation: The Victim’s Perspective, “European Journal of Crime, Criminal Law and Criminal Justice” 1998, Vol. 6(2), DOI: https://doi.org/10.1163/157181798X00139.

Aertsen I., Vanfraechem I., Willemsens J., Restorative justice in Europe: Introducing a research endeavour, [in:] Restorative Justice Realities. Empirical Research in a European Context, eds. I. Vanfraechem, I. Aertsen, J. Willemsens, The Hague 2010.

Bieńkowska E., Mediacja w projekcie nowelizacji kodeksu postępowania karnego, „Prokuratura i Prawo” 2012, nr 11.

Bieńkowska E., Pokrzywdzony w świetle najnowszej nowelizacji przepisów prawa karnego, „Prokuratura i Prawo” 2014, nr 3.

Bieńkowska E., Wiktymizacja wtórna – niepożądany dodatkowy skutek przestępstwa, [in:] Mediacje w społeczeństwie otwartym, red. M. Tabernacka, R. Raszewska-Skałecka, Wrocław 2012.

Chalimoniuk-Zięba M., Oklejak G., Sprawiedliwość naprawcza i jej zastosowanie w praktyce, „ADR. Arbitraż i Mediacja” 2013, nr 1.

Council of Europe, Victims: Support and Assistance, Strasbourg 2007.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw. Komentarz, red. E. Bieńkowska, L. Mazowiecka, Warszawa 2014.

Hanas K., Sprawiedliwość naprawcza w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/ER ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującej decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW a unormowania polskie, „Prokuratura i Prawo” 2015, nr 5.

Ofiara przestępstw w dokumentach międzynarodowych, red. E. Bieńkowska, L. Mazowiecka, Warszawa 2009.

Płatek M., Przeciwdziałanie wtórnej wiktymizacji ofiar zgwałcenia, [in:] Wiktymizacja wtórna. Geneza, istota i rola w przekształceniu polityki traktowania ofiar przestępstw, red. L. Mazowiecka, Warszawa 2012.

Rękas A., Mediacja w Polsce na tle doświadczeń państw Unii Europejskiej, [in:] Konferencje i Seminaria 4(48)03. Mediacja w krajach Unii Europejskiej i w Polsce, Warszawa 2003.

Rękas A., Mediacja w prawie karnym, [in:] Mediacje i negocjacje prawnicze, red. W. Broński, P. Stanisz, Lublin 2012.

Skibińska M., Zalety i wady mediacji jako sposobu rozwiązywania sporów cywilnych, „ADR. Arbitraż i Mediacja” 2010, nr 3.

Skrobotowicz G.A., Mediacja w sprawach o przemoc w rodzinie, „Prokutura i Prawo” 2014, nr 3.

Skrobotowicz G.A., Zalety mediacji karnej, „Prokuratura i Prawo” 2012, nr 2.

The Act of 27 September 2013 on amendment of the law – Code of Criminal Procedure and selected other law (Journal of Laws, 2013, Item 1247).

The Directive 2012/29/EU of the European Parliament and of the Council of 25 October 2012 establishing minimum standards on the rights, support and protection of victims of crime, and replacing Council Framework Decision 2001/220/JHA, https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex%3A32012L0029 [access: 10.09.2018].

The Regulation of the Minister of Justice of 13 June 2003 on mediation proceedings in criminal cases (Journal of Laws, No. 108, Item 1020).

The Regulation of the Minister of Justice of 25 May 2015 on the mediation procedure in criminal cases (Journal of Laws, Item 716).

Van Ness D.W., Heetderks Strong K., Restorative Justice. An Introduction to Restorative Justice, 2006.

Van Schijndel R.A.M., Confidentiality and Victim-Offender Mediation, Antwerpen 2009.

Wemmers J.-A., Victims’ experiences in the criminal justice system and their recovery from crime, “International Review of Victimology” 2013, Vol. 19(3), DOI: https://doi.org/10.1177/0269758013492755.

Wood N.J., Can Judges Increase Mediation Settlement Rates? Of “Coase” They Can, “Ohio State Journal on Dispute Resolution” 2011, Vol. 24(4).

www.ms.gov.pl/pl/dzialalnosc/mediacje/spoleczna-rada-ds-alternatywnych-metod-rozwiazywania-konfliktow-i-sporow/o-radzie/download,2964,18.html [access: 13.09.2018].

Wysocka-Fronczek M., Dlaczego kieruję sprawy do postępowania mediacyjnego, „Prokuratura i Prawo” 2011, nr 2.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/sil.2018.27.3.109-127
Data publikacji: 2018-09-30 21:52:16
Data złożenia artykułu: 2018-05-08 13:53:40

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2018 Barbara Jadwiga Pawlak

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.