Czasopisma prawnicze a unifikacja prawa w Polsce międzywojennej

Adam Redzik

Streszczenie w języku polskim


Artykuł jest próbą ukazania całego czasopiśmiennictwa prawniczego okresu II Rzeczypospolitej i jego roli w procesie unifikacji i kodyfikacji prawa. Przedstawiono rozwój czasopism prawniczych w kolejnych latach, ich specyfikę i zaangażowanie w dyskusje nad kształtem prawa lub jego wykładnią. Wskazano różnicę między czasopismami o profilu stricte naukowym a ukierunkowanymi na jedną gałąź prawa. Omówiono też czasopisma wydawane w językach obcych – mające na celu popularyzację polskiego prawa, a także wydawnictwa cykliczne Komisji Kodyfikacyjnej RP. Wykazano, że dzięki profesjonalnym periodykom możliwa była dyskusja z całym środowiskiem prawniczym – nie tylko polskim, ale i europejskim. Dzięki temu czasopisma prawnicze miały istotny udział w tym, jaki kształt przyjmowały ostatecznie akty normatywne okresu II RP.


Słowa kluczowe


czasopisma prawnicze; II Rzeczpospolita (1918–1939); unifikacja prawa w Polsce 1918–1939; Komisja Kodyfikacyjna Rzeczypospolitej Polskiej

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Górnicki L., Prawo cywilne w pracach Komisji Kodyfikacyjnej Rzeczypospolitej Polskiej, Wrocław 2000.

Grodziski S., Prace nad kodyfikacją i unifikacją polskiego prawa prywatnego (1919–1947), „Kwartalnik Prawa Prywatnego” 1992, nr 1–4.

Kotliński T., Samorząd adwokacki w Drugiej Rzeczypospolitej, Warszawa 2008.

Makarewicz J., Das Wesen des Verbrechens. Eine kriminalsoziologische Abhandlung auf vergleichender und rechtgeschichtlicher Grundlage, Wien 1896.

Makarewicz J., Einführung in die Philosophie des Strafrechts auf Entwicklungsgeschichtlicher Grundlage, Stuttgart 1906.

Memoriał Wydziału Prawa i Umiejętności Politycznych Uniwersytetu Lwowskiego, Towarzystwa Prawniczego we Lwowie i Związku Adwokatów Polskich, „Kwartalnik Prawa Cywilnego i Karnego” 1919, R. 2, z. 2.

Milewski S., Redzik A., Themis i Pheme. Czasopiśmiennictwo prawnicze w Polsce do 1939 roku, Warszawa 2011.

Pol K., Poczet prawników polskich XIX–XX w., wyd. 2, Warszawa 2011.

Paszkowska M., Nauka prawa karnego w środowisku „Gazety Sądowej Warszawskiej” (1873–1918), Warszawa 2010.

Pomianowski P.Z., Początki polskiego czasopiśmiennictwa prawniczego. Seria pierwsza „Themis Polskiej”, Warszawa 2015.

Redzik A., [w:] S. Milewski, A. Redzik, Themis i Pheme. Czasopiśmiennictwo prawnicze w Polsce do 1939 roku, Warszawa 2011.

Redzik A., Prawo prywatne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, Warszawa 2009.

Redzik A., Stanisław Starzyński (1853–1935) a rozwój polskiej nauki prawa konstytucyjnego, Kraków 2012.

Redzik A., Kotliński T.J., Historia Adwokatury, wyd. 3, Warszawa 2014.

Witkowski W., Aleksander This i Jan Kanty Wołowski – wybitni prawnicy Królestwa Polskiego, Lublin 2001.

Witkowski W., Dziennik Prefektury Departamentu Lubelskiego w początkach Królestwa Polskiego (sierpień 1915 – grudzień 1915 r.), [w:] W kręgu nowożytnej i najnowszej historii ustroju Polski. Księga dedykowana Profesorowi Marianowi Kallasowi, red. S. Godek, D. Makiłła, M. Wilczek-Karczewska, Warszawa 2010.

Witkowski W., Szczytna prudenta godność – „Themis Polska” i twórczość w niej Aleksandra Thisa, „Studia z Dziejów Państwa i Prawa Polskiego” 2006, t. 9.

Witkowski W., Themis Polska – die erste polnische Rechtszeitschrift (1828–1830), [w:] Studien zur europäischen Rechtsgeschichte, Bd. 214: Juristische Zeitschriften in Europa, Frankfurt am Main 2006.

Witkowski W., Warszawa jako ośrodek polskiej nauki prawa w dobie zaborów, „Krakowskie Studia z Historii Państwa i Prawa” 2015, t. 8, z. 1.

www.palestra.pl [dostęp: 10.03.2016].

Zaborski M., Adwokaci II RP o ustroju adwokatury. W osiemdziesiątą rocznicę numeru X–XI „Palestry” z 1931 r., „Palestra” 2011, nr 9–10.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/sil.2016.25.3.797
Data publikacji: 2017-01-30 09:59:32
Data złożenia artykułu: 2016-03-26 18:20:15

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2017 Adam Redzik

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.