Legal Status of Mercenaries Under International Humanitarian Law of Armed Conflicts

Paweł Wójcik

Abstract


The article is dedicated to the problem of mercenarism which exists since armed conflicts break out throughout the world. The author compares legal remedies adopted by the international community concerning fighting mercenarism. The analysis puts stress on strong and weak points of particular provisions as well as makes recommendations de lege ferenda.


Keywords


armed conflicts; mercenaries; United Nations; convention

Full Text:

PDF (Język Polski)

References


Antonowicz L., Podręcznik prawa międzynarodowego, Warszawa 2013.

Barcik J., Srogosz T., Prawo międzynarodowe publiczne, Warszawa 2014.

Bejesky R., Mercenaries, Myrmidons, and Missionaries, “University of Arkansas at Little Rock Law Review” 2014–2015, Vol. 45.

Best G., Humanity in Warfare: The Modern History of the International Law of Armed Conflict, London 1980.

Canny N., A Mercenary World: A Legal Analysis of the International Problem of Mercenarism, “University College Dublin Law Review” 2003, Vol. 33.

Convention for the Elimination of Mercenarism in Africa, Libreville, 3 July 1977.

Czapliński W., Wyrozumska A., Prawo międzynarodowe publiczne. Zagadnienia systemowe, Warszawa 2014.

Daranowski P., Połatyńska J., Prawo międzynarodowe publiczne. Wybór orzecznictwa, Warszawa 2011.

Faite A., Involvement of Private Contractors in Armed Conflict: Implications under International Humanitarian Law, “Defence Studies” 2004, Vol. 4, No. 2.

Fallah K., Corporate Actors: The Legal Status of Mercenaries in Armed Conflict, “International Review of the Red Cross” 2006, Vol. 88, No. 863, DOI: https://doi.org/10.1017/S1816383106000695.

Flemming M., Międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych. Zbiór dokumentów, uzup. i red. M. Gąska, E. Mikos-Skuza, Warszawa 2003.

Foong A., The Privatization of War: From Privateers and Mercenaries to Private Military and Security Companies, “Asia Pacific Yearbook of International Humanitarian Law” 2008–2011.

Franklin S., South African and International Attempts to Regulate Mercenaries and Private Military Companies, “17 Transnational Law & Contemporary Problems” 2008.

Gaston E.L., Mercenarism 2.0? The Rise of the Modern Private Security Industry and Its Implications for International Humanitarian Law Enforcement, “Harvard International Law Journal” 2008, Vol. 49, No. 1.

Gołębiowski S., Status prawny francuskiej Legii Cudzoziemskiej, „Wojskowy Przegląd Prawniczy” 2013, nr 3.

Grzebyk P., Pojęcia „osoba cywilna” oraz „bezpośredni udział w działaniach zbrojnych”, „Państwo i Prawo” 2012, z. 2.

I Protokół dodatkowy do Konwencji genewskich z dnia 12 sierpnia 1949 r. dotyczący ochrony ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych, przyjęty w Genewie w dniu 8 czerwca 1977 r. (Dz.U. z 1992 r., nr 41, poz. 175).

Idee, normy i instytucje Kongresu wiedeńskiego 200 lat później – perspektywa prawnomiędzynarodowa, red. J. Menkes, E. Cała-Wacinkiewicz, J. Nowakowska-Małusecka, W. Pęksa, W.S. Staszewski, Warszawa 2016.

Janusz-Pawletta B., Międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych, Warszawa 2013.

Kalidhass P.R., Determining the Status of Private Military Companies under International Law: A Quest to Solve Accountability Issues in Armed Conflicts, “Amsterdam Law Forum” 2014, Vol. 6.

Kochheiser S.R., Silent Partners: Private Forces, Mercenaries, and International Humanitarian Law in the 21st Century, “The University of Miami National Security & Armed Conflict Law Review” 2012.

Konwencja dotycząca praw i obowiązków mocarstw i osób neutralnych w razie wojny lądowej (V Konwencja haska), Haga, 18 października 1907 r. (Dz.U. z 1927 r., nr 21, poz. 163).

Konwencja o traktowaniu jeńców wojennych (III Konwencja genewska) przyjęta w Genewie w dniu 12 sierpnia 1949 r. (załącznik do Dz.U. z 1956 r., nr 38, poz. 175).

Kurecki Ł., Status private military contractors w świetle międzynarodowego prawa humanitarnego, „Międzynarodowe Prawo Humanitarne” 2013, t. 4.

Mancini M., Private Military and Security Company Employees: Are They the Mercenaries of the Twenty-First Century?, “EUI Working Paper. Academy of European Law” 2010, No. 5.

Melzer N., The Montreux Document & the International Code of Conduct, University of Zurich, 13.08.2012.

Międzynarodowa Konwencja o zwalczaniu rekrutacji, wykorzystywania, finansowania i szkolenia najemników przyjęta w formie rezolucji ZO ONZ nr A/RES/44/34 w Genewie w dniu 4 grudnia 1989 r.

O’Meara Barrie B., Private Military Firms and Mercenaries: Potential for Liability under International Law, “12 Tilburg Foreign Law Review” 2004–2005.

Płachta M., Międzynarodowy Trybunał Karny, t. 1, Kraków 2004.

Prawo międzynarodowe publiczne. Wybór dokumentów, oprac. A. Przyborowska-Klimczak, Lublin 2008.

Rezolucja Komisji Praw Człowieka ONZ z dnia 9 marca 1987 r., E/CN.4/RES/1987/16.

Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 4 grudnia 1989 r., A/RES/44/34.

Scheimer M., Separating Private Military Companies from Illegal Mercenaries in International Law: Proposing an International Convention for Legitimate Military and Security Support the Reflects Customary International Law, “American University International Law Review” 2009, No. 3.

Shaw M.N., Prawo międzynarodowe, Warszawa 2011.

Szpak A., Bezpośredni udział w działaniach zbrojnych w świetle międzynarodowego prawa humanitarnego, Toruń 2013.

Szpak A., Międzynarodowe prawo humanitarne, Toruń 2014.

United Nations High Commissioner for Human Rights United Nations Office at Geneva, The Impact of Mercenary Activities on the Right of Peoples to Self-determination, “Human Rights Fact Sheet” 2002, No. 28.

Yost P., Hananel S., Jury Issues Guilty Verdicts for Blackwater Guards, “Huffington Post”, 22.10.2014.

Zumbach J., Ostatnia walka. Moje życie jako lotnika, przemytnika i poszukiwacza przygód, Warszawa 2011.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/sil.2017.26.3.107
Data publikacji: 2017-12-08 21:13:37
Data złożenia artykułu: 2017-03-28 14:59:22

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Copyright (c) 2017 Paweł Wójcik

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.