Autentyczność i przeszkoda. O paradoksalnych figurach autentyczności w kulturze XXI wieku

Olga Anna Szmidt

Streszczenie w języku polskim


Artykuł jest poświęcony figurze paradoksu, która odgrywa kluczową rolę w procesie kształtowania się idei autentyczności, a także konstruowania tekstów kultury na niej skupionych. Tekst ma charakter teoretyczny, analizuje pojęcie paradoksu w kontekście autentyczności, a także jego znaczenia dla konstrukcji tej idei. Autorka poddała analizie fundamentalne dla autentyczności dzieła Denisa Diderota (Paradoks o aktorze) oraz Jean-Jacques’a Rousseau. Oba utwory zostały poparte krytycznymi współczesnymi analizami – odpowiednio autorstwa Philippe’a Lacoue-Labarthe’a oraz Jeana Starobinskiego, a także innymi opracowaniami. Przedstawienie fundamentalnych dla dyskursu o autentyczności rozpraw ma na celu próbę zderzenia ich z współczesnym sposobem mówienia na temat tej idei oraz określania jej paradoksalności. Zasadniczą koncepcją artykułu jest przedstawienie takich figur paradoksu, które wpływają na kształt oraz dynamikę pojęcia autentyczności w epoce oświecenia i współcześnie.


Słowa kluczowe


autentyczność, kultura XXI wieku, nowoczesność, Jean-Jacques Rousseau, Denis Diderot

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Baudrillard, J. (2005). Symulakry i symulacja. Przeł. S. Królak. Warszawa: Sic!

Bork-Petersen, F. (2013). Authenticity and its Contemporary Challenges. On Techniques of Staging Bodies. Stockholm: Stockholm University.

Boyle, D. (2004). Authenticity. Brands, Fakes, Spin and the Lust for Real Life. London: Harper Perennial.

Cobb, R. (2014). The Paradox of Authenticity in a Globalized World. New York: Palgrave Macmillan.

Diderot, D. (1958). Paradoks o aktorze i inne utwory. Przeł. J. Kott. Warszawa: Czytelnik.

Gombrowicz, W. (1988). Dziennik 1953–1956. Kraków: Wydawnictwo Literackie.

Kawalec, A. (2012). Pomiędzy naturą a kulturą – widowiska według Jeana-Jacques’a Rousseau. Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, 4 (84), s. 225–239.

Lacoue-Labarthe, P. (2002). Diderot: paradoks i mimesis. Przeł. J. Margański. Teksty Drugie, 3 (75), s. 183–198.

Rainer, Y. (1965). No Manifesto. Pozyskano z: http://www.1000manifestos.com/yvonne-rainer-nomanifesto/ (dostęp: 10.03.2017).

Rousseau, J. J. (1955). Emil, czyli o wychowaniu. Przeł. W. Husarski. Wrocław: Ossolineum.

Rousseau, J. J. (1966). Przedmowa do „Narcyza”. Umowa społeczna oraz Uwagi o rządzie polskim,

Przedmowa do „Narcyza”, List o widowiskach, List o opatrzności, Listy moralne, List do Arcybiskupa de Beaumont, Listy do Malesherbesa. (s. 301–327). Przeł. B. Baczko. Warszawa: PWN.

Rousseau, J. J. (1956). Rozprawa o pochodzeniu i podstawach nierówności między ludźmi. W: Trzy rozprawy z filozofii społecznej (s. 107–278). Przeł. H. Elzberg. Warszawa: PWN.

Rousseau, J. J. (2003). Wyznania. Przeł. T. Boy-Żeleński. Kraków: Hachette.

Starobinski, J. (2000). Jean-Jacques Rousseau. Przejrzystość i przeszkoda. Przeł. J. Wojcieszak. Warszawa: Wydawnictwo KR.

Sugiera, M. (2015). Nieludzie. Donosy ze sztucznych natur. Kraków: Książka Akademicka.

von Trier, L., Vinterberg, T. (1995). The Filmmakers’ Vow of Chastity. Pozyskano z: http://www.1000manifestos.com/the-filmmakers-vow-of-chastity/ (dostęp: 10.03.2017).




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/ff.2017.35.2.129
Data publikacji: 2018-03-05 15:07:07
Data złożenia artykułu: 2017-03-14 00:39:36

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2018 Olga Anna Szmidt

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.