Epitafium nagrobne jako forma pamięci o zmarłym

Paulina Mucha

Streszczenie w języku polskim


Celem artykułu jest przybliżenie trendu w tworzeniu współczesnych epitafiów, rozumianych jako część inskrypcji nagrobnych, która ma charakter sentencji. Językowe formy pamięci ze względu na swój charakter zostały w szkicu podzielone na religijne i świeckie. Analiza napisów umieszczonych w ostatnich 15 latach na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie pozwala stwierdzić, że typową cechą inskrypcji jest tendencja do krótkiego, ujednoliconego i pozbawionego emocji przekazu. Czas, w którym bliscy zmarłego muszą zdecydować o formie napisu, jest najczęściej okresem trudnym, gdyż trzeba się wtedy pogodzić z nowym i jednocześnie traumatycznym stanem rzeczy. Jak już zostało wspomniane, epitafium nagrobne stanowi formę pamięci wyrażoną w sposób skondensowany. Przekaz zawarty w kilku, kilkunastu czy (rzadko) w kilkudziesięciu słowach to odnośnik do historii życia osoby, z którą wiążą się wspomnienia wspólnie przeżytych chwil. To, co wyrażone eksplicytnie, jest zatem tylko bodźcem do przypomnienia sobie najważniejszych momentów z biografii człowieka, który zakończył ziemską egzystencję, ale pozostał w pamięci żyjących. Rodzaj zapamiętanych zdarzeń i obraz zmarłego jest w dużej mierze wyidealizowany i subiektywny.

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Calba A., Latoń D., Latusek A. [et al.], Nowy słownik wyrazów obcych, Kraków 2009.

Długosz K., Inskrypcje nagrobne w ujęciu językoznawczym, Gorzów Wielkopolski 2010.

Kolbuszewski J., Wiersze z cmentarza, Wrocław 1895.

Linde S.B., Słownik języka polskiego, t. 1, Lwów 1854.

Nowy słownik języka polskiego, red. E. Sobol, Warszawa 2002.

Rećko J., Literackie epitafium barokowe. Geneza i teoria gatunku, Zielona Góra 1992.

Słownik 1000 potrzebnych słów, red. J. Bralczyk, Warszawa 2005.

Słownik języka polskiego, oprac. A. Zdanowicz, M. Bohusz Szyszka, J. Filipowicz [et al.], cz. 1, Wilno 1861.

Słownik języka polskiego, red. J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, t. 1, Warszawa 1900.

Słownik języka polskiego, red. W. Doroszewski, t. 2, Warszawa 1960.

Słownik staropolski, red. K. Nitsch, t. 2, Warszawa 1956.

Słownik współczesnego języka polskiego, red. E. Wierzbicka, Warszawa 1998.

Słownik wyrazów obcych, red. J. Tokarski, Warszawa 1980.

Uniwersalny słownik języka polskiego, red. S. Dubisz, t. 1, Warszawa 2006.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/ah.2014.5.183
Data publikacji: 2015-05-20 16:58:55
Data złożenia artykułu: 2015-04-21 16:26:24

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2015 Acta Humana

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.