Formy adresatywne i gender w dyskursie politycznym (na przykładzie języka greckiego, kazachskiego i rosyjskiego)

Almira Tatkenova

Streszczenie w języku polskim


Ideologie dominujące w społeczeństwie, w tym związane z płcią, są wdrażane przez użycie określonych środków językowych. Artykuł przedstawia rezultaty badań kontrastywnych, któ­re rozpatrują formy adresatywne jako podkategorię płci językowej biorącej udział w tworzeniu płci społecznej w kazachskim, rosyjskim i greckim dyskursie politycznym; omawia ich cechy wspólne i różnice z punktu widzenia krytycznej analizy dyskursu, ujawniającej społeczny charakter przyzwyczajeń językowych i ich rolę w istniejącym układzie sił w stosunkach społecznych. Jak pokazują wyniki badań, obok płci mówiącego istnieją inne czynniki (status rozmówcy, orientacja polityczna gazety, normy kulturowe) wpływające na wybór formy adresatywnej, strategii komu­nikacyjnej i typu rozmowy (współpraca lub konfrontacja). Nierówny podział władzy w społeczeń­stwach jest widoczny nie tylko w niskim odsetku kobiet zajmujących ważne stanowiska społeczne i polityczne, lecz również w skrytym genderowym dyskursie politycznym, w którym przedstawiciele mass mediów uciekają się do konfliktowych strategii prowadzenia rozmów, a kobiety-politycy wy­dają się być odpowiedzialne za wszystkie słabości swoich politycznych sojuszy i są zobowiązane do obrony swojego prawa do bycia u władzy.


Słowa kluczowe


gender; formy adresatywne; dyskurs polityczny; badania kontrastywne

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Aysakova, E. A. (2008). Sotsial’naya i sotsiokul’turnaya differentsiatsiya obrashcheniy v sovremennom russkom yazyke. PhD thesis. Moscow: MTSU.

Braun, F. (1988). Terms of Address: Problems of Patterns and Usage in Various Languages and Cultures. Berlin/NY/Amsterdam: Mouton de Gruyter.

Brown, P. & Levinson, S. C. (1987). Politeness. Some Universals in Language Use. Cambridge: Cambridge University Press.

Clayman, S. E. & Heritage, J. (2002). Questioning presidents: journalistic deference and adversarialness in the press conferences of U. S. Presidents Eisenhower & Reagan. Journal of Communication, 52, 749–775. Https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.2002.tb02572.x

Fairclough, N. (1989). Language and Power. London/NY: Longman.

Fairclough, N. (1995). Media Discourse. London: Arnold.

Inigo-Mora, I. (2008). Politicheskoe teleinterv’yu: neytralitet i provotsirovanie. Politicheskaya lingvistika, 1(24), 33–39. Ekaterinburg.

Jaworski, A. & Galasiński, D. (2000). Vocative address forms and ideological legitimization in political debates. Discourse Studies, 2(1), 35–53. Https://doi.org/10.1177/1461445600002001002

Kuo, S. (2003). The use of address forms in Chinese political discourse: analyzing the 1998 Taipei mayoral debates. The Tsing Hu Journal of Chinese Studies, New Series, 33(1), 153–172.

Makri-Tsilipakou, M. (1983). Apopira perigrafis tis neoellinikis prosfonisis. Meletes gia tin Elliniki Glossa, 5, 219–239.

Mamaeva, G. B. (2003). Erler men aielderdin soz koldanystaryndagy erekshelikter (genderlik zertteu). PhD thesis. Almaty: Al-Farabi KNU.

Shadkam, Z. (2004). Kazakh jane turik tilderindegi karatpa soz formasi, koldanylu erekshelikteri. Kazakh Tili men Adebieti, 8, 94–99.

Winter, J. (1993). Gender and the political interview in an Australian context. Journal of Pragmatics, 20, 117–139. Https://doi.org/10.1016/0378-2166(93)90079-5




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/ff.2018.36.1.175-184
Data publikacji: 2018-11-05 11:24:47
Data złożenia artykułu: 2018-02-07 19:54:53

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2018 Almira Tatkenova

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.