Charakter prawny studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy

Teresa Zyglewska

Streszczenie w języku polskim


Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie jest aktem prawa miejscowego. Ustawodawca jedynie w sposób negatywny określa, czym nie jest studium, nie definiuje jednak w sposób pozytywny, jaki charakter prawny ma ten akt planistyczny. Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie, czy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest jedynie aktem kierownictwa wewnętrznego czy też jest aktem prawnym o innym charakterze. Po analizie charakteru studium w opracowaniu postawiono tezę, iż dyskusyjne jest stanowisko, że skoro studium nie jest aktem prawa miejscowego, to nie wywołuje żadnych skutków prawnych wobec podmiotów zewnętrznych.


Słowa kluczowe


studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; akt prawa wewnętrznego; miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bień-Kacała A., Źródła prawa wewnętrznego w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r., Toruń 2013.

Filipek J., Prawna regulacja wewnętrznej sfery działania administracji państwowej, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace Prawnicze” 1989, z. 83.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483 ze zm.).

Łętowski J., Polecenie służbowe w administracji, Warszawa 1972.

Niewiadomski Z., [w:] Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2013.

Płowiec W., Koncepcja aktu prawa wewnętrznego w Konstytucji RP, Poznań 2006.

Ruczkowski P., Koncepcja aktów (źródeł) prawa wewnętrznego w polskim prawie administracyjnym, Kraków 2013.

Szewczyk M., Prawo zagospodarowania przestrzeni, Warszawa 2012.

Świderski K., Uwagi na temat prawnych instrumentów kształtowania ładu przestrzennego przez gminę, „Casus” 2006.

Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1875).

Ustawa z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady (Dz.U. z 2015 r., poz. 2120).

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.).

Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2126 ze zm.).

Wierzbowski M., Plucińska-Filipowicz A., [w:] Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2016.

Wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2007 r., II OSK 614/17, LEX nr 334317.

Wyrok NSA z dnia 8 września 2008 r., II OSK 340/14, LEX nr 2002662.

Wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015 r., II OSK 627/14, LEX nr 2002213.

Wyrok NSA z dnia 20 września 2016 r., II OSK 1331/16, LEX nr 2167506.

Wyrok NSA z dnia 29 września 2016 r., II OSK 2576/14, LEX nr 2188720.

Wyrok NSA z dnia 26 października 2016 r., II OSK 145/15, LEX nr 2256.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/g.2018.65.2.345-354
Data publikacji: 2018-12-17 09:33:33
Data złożenia artykułu: 2018-05-16 12:52:09

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2018 Teresa Zyglewska

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.