Środowisko uczące – (nie)doceniony obszar edukacji

Jolanta Nowak

Streszczenie w języku polskim


W dzisiejszych czasach szkoła powinna przeistoczyć się z instytucji edukacyjnej, która przedstawia uczniom ujednolicony model wiedzy, w kierunek edukacyjny oferujący bogactwo i wszechstronność informacji, których prezentacja jest dostosowana do zróżnicowanych zdolności uczniów. Jak powszechnie wiadomo, sposób prezentacji materiału jest istotnym narzędziem w procesie zdobywania nowej wiedzy. Artykuł opisuje wybrane aspekty kultury uczenia się, takie jak: konstruktywność, samoregulacja i umiejętność współpracy z innymi, przygotowująca uczniów do bezproblemowego funkcjonowania w ciągle zmieniającym się świecie. Wdrożenie nowego podejścia do edukacji wymaga stworzenia odpowiednich warunków do nauki w otoczeniu, w którym uczniowie mają zdobywać wiedzę. Otoczenie stymulujące uczniów fizycznie i społecznie, np. urozmaiconymi bodźcami, sprzyja nabywaniu nowej wiedzy.

Słowa kluczowe


kompetencje nauczyciela; kultura uczenia się; nowoczesne nauczanie

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bateson G. (1996). Umysł i przyroda. PWN, Warszawa.

Bauman Z. (2011). 44 listy ze świata płynnej nowoczesności. Wydawnictwo Literackie, Warszawa.

Brown J. S. (1999). Sustaining the Ecology of Knowledge. „Leader to Leader” 12.

Brown J. S. Collins A. Duguit P. (1989). Situated Cognition and the Culture of Learning. Educational Researcher, vol. 18, nr 1, s. 32–34. Dokument elektroniczny: http://www.jstor.org/discover (dostęp: 05.11.2013).

Bruner J. (2006). Kultura edukacji. Wydawnictwo Universitas, Kraków.

Brzezińska A. (2006). Jerome S. Bruner: prekursor kształcenia wspomagającego rozwój. W: J. Bruner (red.). Kultura edukacji. Wydawnictwo Universitas, Kraków.

De Corte E. (2013). Historyczny rozwój myślenia o uczeniu się. W: H. Dumont, D. Istance, F. Benavides (red.). Istota uczenia się. Wykorzystanie wyników badań w praktyce. Wolters Kluwer Polska SA, Warszawa.

Douglas T., Brown J. S. (2011). A New Culture of Learning: Cultivating the Imagination for a World of Constant Change. CreateSpace, Charleston.

Dumont H., Istance D. (2013). Analiza i tworzenie środowisk uczenia się XXI wieku. W: H. Dumont, D. Istance, F. Benavides (red.). Istota uczenia się. Wykorzystanie wyników badań w praktyce. Wolters Kluwer Polska SA, Warszawa.

Honore C. (2011). Pochwała powolności. Drzewo Babel, Warszawa.

Jarvis P. (1992). Paradoxes of Learning: on becoming an individual in society. Jossey-Bass, San Francisco.

Klus-Stańska D. (2008). Dokąd zmierza polska szkoła? – pytania o ślepe uliczki, kierunki, konteksty. W: D. Klus-Stańska (red.). Dokąd zmierza polska szkoła?. Wydawnictwo Akademickie ŻAK, Warszawa.

Klus-Stańska D., Kruk J. (2009). Tworzenie warunków dla rozwojowej zmiany poznawczej i konstruowania wiedzy przez dziecko. W: D. Klus-Stańska, M. Szczepska-Pustkowska (red.). Pedagogika wczesnoszkolna – dyskursy, problemy, rozwiązania. Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa.

Kolb D. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. Prentice-Hall: Englewood Cliffs.

Kruk J. (2009). Przestrzeń i rzeczy jako środowisko uczenia się. W: D. Klus-Stańska, M. Szczepska-Pustkowska (red.). Pedagogika wczesnoszkolna – dyskursy, problemy, rozwiązania. Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa.

Kruk J. (2010). W poszukiwaniu źródeł dydaktyki interaktywnej. „Problemy Wczesnej Edukacji” 2 (12).

Robinson K. (2010). Oblicza umysłu. Ucząc się kreatywności. Wydawnictwo Element, Kraków.

Spitzer M. (2007). Jak uczy się mózg. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Stemplewska-Żakowicz K. (1996). Osobiste doświadczenie a przekaz społeczny. O dwóch czynnikach rozwoju poznawczego. Fundacja na Rzecz Nauki Polskiej, Wrocław.

Sternberg R. J. (2001). Psychologia poznawcza. Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa.

The Partnership for 21st Century Skills, Learning Environments: A 21st Century Skills, Implementation Guide. Dokument elektroniczny: http://p21.org/storage/documents/p21-stateimp_learning_environments. pdf (dostęp: 07.11.2013).

Tomasello M. (2002). Kulturowe źródła ludzkiego poznawania. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa.

Zimmerman B. J. (1994). Dimensions of Academic Self-Regulation: A Conceptual Framework for Education. W: D. H. Schunk, B. J. Zimmerman (red.). Self-regulation of learning and performance: Issues and educational applications, Lawrence Erlbaum Associates, Hillsdale.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/lrp.2015.34.2.63
Data publikacji: 2015-09-25 09:11:51
Data złożenia artykułu: 2015-09-02 13:08:22

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2015 Jolanta Nowak

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.