Postrzeganie kultury kraju goszczącego przez studentów uczestniczących w programie Erasmus+ w świetle wzajemnych stereotypów – na przykładzie studentów z Polski i Czech

Anton Dragomiletskii

Streszczenie w języku polskim


Polacy i Czesi, mimo że od wieków żyją obok siebie, nie są sobą nawzajem zainteresowani i mało wiedzą na swój temat. Brak wiedzy często jest uzupełniany stereotypami i uprzedzeniami, które od pokoleń są obecne w kulturach obu narodów. Potwierdzają to w pewnym stopniu badania przeprowadzone wśród studentów z Polski i Czech wyjeżdżających do sąsiedniego kraju w ramach programu Erasmus+ na studia prowadzone na uczelni zagranicznej.


Słowa kluczowe


stereotypy; Polska; Czechy; program Erasmus+; studenci

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Baron, R. (2008). Wokół stereotypów Czechów i Polaków. Wschodnioznawstwo, (2), 135–152.

Bartosik, B. (2017). Nie śmiejmy się z Czechów. Więź, 23.09.2017, http://wiez.com.pl/2017/09/29/nie-smiejmy-sie-z-czechow (dostęp: 10.04.2019).

Chlewiński, Z. (1992). Stereotypy: struktura, funkcje, geneza. Analiza interdyscyplinarna. W: Z. Chlewiński, I. Kurcz (red.), Stereotypy i uprzedzenia (T. 1; s. 7–28). Warszawa: Instytut Psychologii PAN.

Czykwin, E. (1995). Podatność na uleganie stereotypom i uprzedzeniom narodowym. W: A. Sadowski (red.), Wschodnie pogranicze w perspektywie socjologicznej. Białystok: Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko.

Dębicki, M. (2010). Stereotypy Czechów wobec Polaków na pograniczu. Regionalne zróżnicowanie oraz determinanty stanu rzeczy. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Dziewulak, D. (1997). Systemy szkolne Unii Europejskiej. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”.

Falkowicz, S.M. (1995). Polski charakter narodowy w oczach Rosjan. Kształtowanie się narodowego stereotypu Polaka. Dzieje Najnowsze, (2), 43–58.

Floc’h, B. (2009). Erasmus – fabryka Europejczyków. 3.06.2009, www.voxeurop.eu/pl/content/article/16171-erasmus-fabryka-europejczykow (dostęp: 17.04.2018).

Hloušková, J. (1995). Portret Polaka w oczach Czecha. W: T. Walas (red.), Narody i stereotypy (s. 47–52). Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury.

Keményová Z. (2012). Špatné jídlo z Polska nejde zastavit. Češi už ale zpozorněli. www.cukrar.cz/show.asp?id=1696 (dostęp: 3.06.2018).

Lippmann, W. (1922). Public opinion. American Political Science Review, 16(3), 500–501.

Nekvalitních potravin z Polska přibývá! Podívejte se, kterým se vyhnout (2012). http://tn.nova.cz/clanek/zpravy/na-vasi-strane/nekvalitnich-potravin-z-polska-pribyva-vime-ktere-to-jsou.html (dostęp: 2.06.2018).

Nowicka, E. (1991). Wprowadzenie. Inny jako obcy. W: Nowicka E. (red.), Religia a obcość (s. 9–25). Kraków: Zakład Wydawniczy Nomos.

Váchal A. (2012). Zkažené jídlo z obchodů nemizí. Jen mění etiketu. www.metro.cz/zkazene-jidlo-z-obchodu-nemizi-jen-meni-etiketu-fr6-/praha.aspx?c=A120910_080114_co-se-deje_ava (dostęp: 2.06.2018).

Waszkielewicz, B. (2013). Jak Polak z Czechem? Wprost, 15.03.2003. www.wprost.pl/392013/Jak-Polak-z-Czechem (dostęp: 10.06.2018).




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/j.2019.32.2.175-183
Data publikacji: 2019-10-31 17:20:20
Data złożenia artykułu: 2018-08-30 21:52:40

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2019 Anton Dragomiletskii

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.