Ukraińska pedagogika porównawcza w ramach globalizacji: osiągnięcia i wyzwania

Olena Lokshyna

Streszczenie w języku polskim


Wiele czynników, obejmujących zniknięcie "żelaznej kurtyny" i ogłoszenie niepodległości w 1991 roku, oraz szybkie rozprzestrzenianie się ICT na Ukrainie spowodowało otwartość edukacji krajowej na światowe osiągnięcia w tej dziedzinie, co podniosło także rolę pedagogiki porównawczej. W czasach niepodległości ważnym zadaniem jest badanie istoty transformacji edukacyjnych za granicą w celu harmonizowania edukacji narodowej zgodnie z kierunkami rozwoju systemów edukacji w Europie i USA. Celem artykułu jest analiza rozwoju pedagogiki porównawczej na Ukrainie z uwzględnieniem dokonań innych krajów, określenie osiągnięć i wyzwań stojących przed krajową pedagogiką porównawczą na współczesnym etapie. Stwierdzono, że na Ukrainie specyficzny charakter rozwoju pedagogiki porównawczej spowodowany jest przez długotrwałą izolację oraz specyficzne wpływy ideologiczne, jakim podlegała Ukraina w latach podległości Związkowi Radzieckiemu.

Specyfika ta uniemożliwia przeprowadzenie bezpośrednich paraleli między rozwojem pedagogiki porównawczej za granicą i na Ukrainie do roku 1991, kiedy to, po uzyskaniu niepodległości, ukraińska pedagogika porównawcza zaczęła się rozwijać podobnie, jak to ma miejsce w innych krajach Jak dotąd trwał w tej dziedzinie "okres przygotowawczy", podczas którego opracowywano podstawy tej nauki wraz z metodologią badawczą.

Należy zauważyć, że okres ten nie był jednolity – kolejne dziesięciolecia wzbogacały tę dziedzinę nauki o rozliczne innowacje i nowoczesne technologie.

Obecny etap (zdeterminowany przez transformacje globalizacyjne) może być scharakteryzowany jako okres profesjonalizacji narodowej pedagogiki porównawczej w kontekście tworzenia jej ośrodków badawczych, wprowadzenia kursu "Pedagogika porównawcza" dla przyszłych nauczycieli na uniwersytetach w kraju, wydawania czasopism specjalistycznych, przeprowadzania corocznych przedsięwzięć warsztatowych wraz z nieustannym tworzeniem metodologii pedagogiki porównawczej.

Pytania, które pozostają otwarte dla społeczności ukraińskich komparatystów przede wszystkim obejmują dobór odpowiednich metod do przeprowadzania badań porównawczo-pedagogicznych, ich skuteczności, zgodności z wymogami edukacji narodowej w zakresie wyodrębnienia wspólnych z systemami edukacyjnymi  innych krajów tendencji rozwojowych, reguł i zasad prognozy dla twórców polityki edukacyjnej w Ukrainie.


Słowa kluczowe


pedagogika porównawcza; Ukraina; globalizacja

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Bereday G.Z.F., Comparative Method in Education, New York 1964, Holt, Rinehart and Winston.

Bray M., Comparative Education in the Era of Globalization: Evolution, Missions and Role, “Policy Futures in Education”, 2003, Vol. 1, No. 2.

Wolhuter Ch., Popov N., Manzon M., Leutwyler B. (eds.), Comparative Education at Universities World Wide (3rd edition), With the introductory chapter by Erwin H. Epstein, Sofia, Bulgaria 2013, BCES.

Lokshyna O. (compiling editor), Comparative Education: Methodological Guidelines of the Ukrainian Comparative Educationists: reader, K.: Pedagogic Opinion, 2015.

Lokshyna O., Professionalization of the Comparative Education in Ukraine: Achievements and Challenges under the Framework of the Pedagogical Comparative Studies Abroad, “Comparative Educational Studies: scholarly journal”, 2014, No. 2-3 (20-21).

Manzon M., Comparative Education: The Construction of a Field, Hong Kong 2011, Comparative Education Research Center. The University of Hong Kong, Springer.

Mattheou D., The Changing Educational Context and the Quest for a New Paradigm in Comparative Education, [in:] R. Cowen, A. M. Kazamias (eds.), International Handbook of Comparative Education. Part One, Dordrecht-Heidelberg-London-New York 2009, Springer.

Melnychenko B. F. and others (eds.), The National Education Systems in the Foreign Countries at the Modern Stage (capitalist and developing countries), K.: KHPY, 1990.

Novoa A., Comparative research in education: A mode of governance or a historical journey?, “Comparative Education Review”, 11/2003, 39(4).

Rust V.D., Johnstone B, Allaf C., Reflections on the Development of Comparative Education, [in:] R. Cowen, A. M. Kazamias (eds.), International Handbook of Comparative Education. Part One, Dordrecht-Heidelberg-London-New York 2009, Springer.

Sbruieva A., Comparative Education: teach. Guidance, Sumy 1999, SDPU.

Sweeting A., Doing Comparative Historical Education Research: problems and issues from and about Hong Kong, [in:] Keith Watson (ed.), Doing Comparative Historical Education Research: problems and issues, UK 2001, Symposium books.

Vasylyuk A., Korsak K., Yakovets N., Essays on Comparative Education, Nizhyn 2002, Publishing and Editorial Department of the SPU in Nizhyn.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/j.2016.29.2.7
Data publikacji: 2017-06-28 10:55:49
Data złożenia artykułu: 2016-07-04 18:52:01

Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2017 Olena Lokshyna

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.